مهمونی

امروز و مهمونی...

+ کلی نگران بودم فازشون ب من نمیخورد مهم نبود

من نمیتونستم باهاشون گرم بگیرم

و البته هیچ دلم نمیخاست تو اون جمع چادرمو دربیارم و موفقم بودم

+ خدایا مرسی ک مرهم تک تک نگرانیامی این روزا... اینکه همشونو داری دونه دونه راس و ریس میکنی، من فدای تو بجای همه گلها تو بخند تو بگیر تو ببند تو بمان با من تنها تو بمان...

+ از من میپرسن شوهرش زشت بود خوشکل بود؟ فک میکنم ب اینکه اون و شوهرش سه ساعت تمام مبل روبرویی من بودن و تو چشمم اما من فقط یادمه تیشرت دختره مشکی بود و مث اینا ن چشای دخدره یادمه ن دماغ پسره و احتمالا الان ببینمشون نمیشناسمشون! دلم میخاد بگم ب ما هیچ ربطی نداره، شوهر اونه نه من اون انتخابش کرده نه من اون دوسش داره اون میخاد باهاش زندگی کنه. دلم میخاد سرشون داد بزنم لعنتیا خوشکلی و خوش تیپی و سیکس پک و پول و حتی مدرک لعنتی فلان رشته آرامش نداره... شعور درک اخلاق داره؟ بگم اون سر لعنتیتونو از وسط زندگی مردم دربیارین، اما فقط ی جمله میگم: بنظرم اهمیتی نداره اینا و گذراست! و با ی نگاه عاقل اندر سفیه مواجه میشم... شونه هامو میندازم بالا و ب همه افکار مزخرفشون ته دلم میخندم

+ و البته ک من اینقد موضوع برا فک کردن دارم ک تو مهمونی با ادمای غریبه و بی همصحبتی حوصلم سرنره

___ گودزیلای سر لوکوموتیوی ___...